||FAH-*FAH HH AF*-STORY.ฟ้า**จุดจบก็คือจุดเริ่มต้น ฉันเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิต||

ความจริงเราควรจะเก็บตัวอ่านหนังสือ

ป่านนี้เพื่อนอ่านกันถึงไหนแล้วก็ไม่รู้

แต่ค้างคาใจเรื่องแฮร์รี่นิดหน่อย เลยไปดูให้รู้แล้วรู้รอด

ไข้หวัด2009ก็ระบาด เสี่ยงไปดูงั้นแหละ

ไหนๆก็ชอบมาตั้งแต่ป.5แล้ว ตอนนี้อยู่ปี1แล้ว

-------------------------

วันนี้ตอนเช้าก็ไปเรียนก่อน

วิชา รัฐศาสตร์ เรียนเกี่ยวกับพรรคการเมือง และ การมีส่วนร่วมทางการเมือง

บ่ายโมงก็ไปห้างกับพี่รหัส

ไปดูที่เมเจอร์ รอบ15:10น. ราคา140บาท ป็อปคอร์น+น้ำอีก 65 บาท

ช่วงรอเวลาก็ไปเดินดูของแบบสบายๆ ไปกินโออิชิราเมง

แล้วก็ไปดูหนัง

คนส่วนใหญ่ก็ใส่ผ้าปิดปากนะ

เราก็ใส่บ้าง ถอดเวลากินป็อปคอร์น+น้ำ

เตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย

ไม่อยากป่วย

ความจริงวันจันทร์ก็เริ่มสอบแล้ว

เราก็พยายามไม่เครียด

**แฮร์รี่ภาคนี้รุนแรงขึ้นเยอะ

แต่หนัง3ชั่วโมง ทำให้มีการบอกเล่ารายระเอียดได้ดีในระดับนึง

เราเคยอ่านแฮร์รี่เล่ม6แบบละเอียดๆ เราจึงใส่ใจรายละเอียดมาก

ที่เราใส่ใจรายละเอียด เพราะเราชอบเซเวอรัส สเนป

แล้วก็เชื่อใจเสมอมา สุดท้ายก็ทำไม่ให้ผิดหวังจริงๆ

รอภาค7ต่อไป คาดว่าคงจะได้ดูเร็วๆนี้นะ

แต่ถ้าทุกอย่างจบหมด แฮร์รี่คงเป็นตำนานที่อยู่ในใจเราแน่ๆ

เพราะมันไม่อินล่ะไง คงไม่บ้าเท่าสมัยประถม-มัธยม

ตอนที่อ่านแฮร์รี่เล่ม1 เราก็รอเล่ม2

ลุ้นเรื่อยมาว่าเล่มต่อๆมาจะออกเมื่อไรนะ

แล้วก็ติดตามภาพยนตร์ ชอบนักแสดงหลัก

เพราะอายุเท่ากันกับเอมม่า วัตสัน และ แดนเนียล

แล้วก็รุ่นราวคราวเดียวกับนักแสดงคนอื่นๆ

เมื่อก่อนมีของสะสมเยอะมาก ซื้อๆๆ เมื่อก่อนมีความสุขมากจริงๆ

ตอนนี้หนังสือทั้ง7เล่มก็ยังคงวางไว้ในชั้น

รวมถึงภาคภาษาจีนด้วย

เราคงไม่อ่านซ้ำแล้ว

เก็บความประทับใจดีๆ เรื่องราวการผจญภัยของพ่อมดน้อยแฮร์รี่และเพื่อนฝูงไว้ในใจดีกว่า

เรื่องราวในเล่ม1ถึง7 ช่างโหดร้ายและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ที่รับไม่ได้ก็ตรงที่เซเวอรัส สเนปตายนี่แหละ สะเทือนใจที่สุด

*เราชอบแฮร์รี่ภาคหนึ่งนะ ดูหนังซ้ำหลายรอบ ทุกคนสดใส มีความสุข

มีรอยยิ้ม เรื่องราวการผจญภัยก็มหัศจรรย์ เป็นการเริ่มต้นชีวิตวัยเรียนดี

ชอบมาก เป็นวรรณกรรมเด็กอยู่ภาคเดียวนั่นแหละ

หลังจากนั้นมา มีความรุนแรง คนตายเพี๊ยบ

แต่ก็นั่นแหละไม่ว่าจะสังคมไหนๆก็เหมือนกัน โลกแห่งความเป็นจริง

เมื่อเราโตขึ้นก็จะต้องเผชิญกับโลกมาขึ้นเรื่อยๆ

เจอเรื่องทั้งเรื่องที่ดีจะเป็นความทรงจำที่อบอุ่นหัวใจตลอดไป

และเราหลีกหนีเรื่องร้ายๆที่อาจเกิดไม่ได้ อาจเป็นชะตากรรม

หรืออะไรหลายๆอย่าง ที่เป็นบทเรียนให้เราเรียนรู้ ให้เราได้จดจำ ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น

*ชีวิตจริงไม่มีอะไรคาดการณ์ไว้ได้ ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นไปตามที่คิด

เราต้องพร้อมรับทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นให้ได้

เราจะต้องไม่หนีปัญหา ถ้าเราแก้ไม่ได้ ก็ปรึกษาคนอื่นได้

หรือถ้าเรารู้สึกท้อแท้ หมดกำลังใจ

เราก็ดูคนที่เค้ามีพื้นฐานชีวิตที่แย่กว่าเรา

คนที่ต้องอยู่อย่างยากลำบากกว่าเรา

แล้วเราจะมีกำลังใจ พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา

---------------------------------------------

เรื่องเรียน

เราจะพยายามในแบบฉบับของเรา

เราก็ยังไม่ชินกับการเรียนในมหาวิทยาลัยเท่าไร

คิดว่าเดี๋ยวอะไรๆจะลงตัวกว่านี้

เพื่อนที่ดีก็มี เพื่อนที่ไม่ดีก็มาก อยู่ที่เราจะเลือกคบ

สังคมมีความหลากหลาย

เราโทษใครไม่ได้

นอกจากตัวเราเอง

เราจะทำอะไรก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินในของเรา

ชีวิตเราไม่มีใครมาทำร้ายเราได้ นอกจากตัวเราเอง

 

 

 

 

edit @ 24 Jul 2009 22:30:41 by FAH